Ik wilde graag verder leren, maar ik moest naar de schakelklas. Daar kwam ik tussen dertienjarigen terecht en ging ik vier jaar terug in ontwikkeling. Na de schakelklas heb ik allerlei opleidingen gedaan waar ik niets aan vond: elektrotechniek, metaal, administratie. Ik was veel meer geïnteresseerd in sociale vakken dan in techniek. Ik zat opgesloten in mijn milieu. Niemand kon mij de weg wijzen. Tot ik op een dag in de bus naar Amsterdam een jongen ontmoette, die een HBO-opleiding deed in Amsterdam. “Waarom ga je niet ook naar het HBO?” vroeg hij. Dat was een vraag die mijn leven daarna zou veranderen. Ik werd nieuwsgierig en die jongen heeft mij verder op weg geholpen. Ik volgde eerst een jaar lang een intensieve taalcursus en schreef me in voor de Hbo-opleiding pedagogiek. Na het behalen van mijn diploma solliciteerde ik bij Centram, een instelling voor hulp en dienstverlening. Ik werd meteen aangenomen als raadgever in Bos en Lommer. In die functie sprak ik met veel mensen van Turkse en Marokkaanse afkomst. Velen bleken te worstelen met de opvoeding van hun kinderen. Zoals elke ouder wilden ze het beste voor hun kind, maar ze konden hen niet helpen met school. 89 procent van die kinderen had destijds na de basisschool al een onderwijsachterstand. Dat lag niet zozeer aan hun capaciteiten als wel aan hun omgeving. De kinderen hadden geen rolmodel en niemand die ze de weg kon wijzen. Hier is mijn plan voor de Weekend Academie geboren. In 2006 opende de eerste Weekend Academie. Ik ben er trots op dat wij inmiddels meer dan 800 kinderen in vier steden huiswerkbegeleiding, beroepsoriëntatie en sportieve activiteiten kunnen aanbieden, met aanvullende ondersteuning voor de ouders.